تبليغاتX
مهتابی خانوم





















مهتابی خانوم

هم فضولی کن..هم عاقل باش

 

 

مرا عمری به دنبالت کشاندی

 

       سرانجام به خاکستر نشاندی

 

              ربودی دفتر دل را ولی افسوس

 

                    که سطری هم از این دفتر نخواندی

 

                            گرفتم عاقبت دل بر من افروخت

 

                                     پس از مرگم سرشکی فشاندی

 

                                              گذشت از من ولی آخر نگفتی

 

                                                      که بعد از من به امید که ماندی

 

 

 

+نوشته شده در سه شنبه 23 اسفند1384ساعت11:44 PMتوسط سارا | |

                                           سلام عزیزای سارا:

ایشالله که همگی در پناه خدا موفق و پیروز باشید.

کاش دلا مهربون بودند و سینه ها لبریز عشق

خوب جالا چه ربطی داشت؟

خودمم نمیدونم دلم گرفته بود گفتم یه چیزی بنویسم.  

عشق یعنی:

 
عشق یعنی سوختن و ساختن عشق یعنی زندگی را باختن
عشق یعنی سربه دار آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریختن
عشق یعنی مست و بی پروا شدن
عشق یعنی نفرت از عالم عشق یعنی بیزاری از خویشتن
عشق یعنی بینایی دیده فقط به معبود
عشق یعنی کور و کر شدن
عشق یعنی یک صدا شنیدن
عشق یعنی یک شخص دیدن
عشق یعنی سر تسلیم فرود اوردن

 خوب دیگه زیادی چرت و پرت گفتم.حق نگه دارتون.راستی برای یکی از دوستام یه مشکل خیلی بزرگ پیش اومده اگه منو قابل میدونین براش دعا کنین لطفأ

.ممنون گل های قشنگم.

>>>>>>>>>>>>>>>سارا<<<<<<<<<<<<<<<<<

+نوشته شده در جمعه 19 اسفند1384ساعت1:49 PMتوسط سارا | |

 

 

قبل از اینکه متنم رو بخونید :اگر خوب ننوشتم معذرت میخوام.

تفدیم به دوست عزیزم آقای...

 

گوشهء چشمش رو با دستش پاک کرد،نمیخواست هیچ کس حتی مادرش اشکش رو ببینه.

از زندگی ،از زمین از زمان ،از همه گله داشت.تو دلش آرزو میکرد که ای کاش،الان یه جایی غیر از اینجا بود،کاش الان تو کوه یا دشت بود و تا اونجایی که می تونست داد میزد و فریاد میکشید،شاید اینجوری کمی دلش سبک تر میشد و حداقل اجازه نفس کشیدن رو به اون میداد.

پسرک چشمای پر از اشکش رو به روی دفتر خاطراتی که چند شاخه گل رز لای اون بود دوخت و نامه هایی که هر کدوم سر شار از عشق و محبت بودند،نامه هایی که اونو ته زندگی امیدوار میکردندوخاطرات کوتاه ولی شیرینش رو براش زنده میکردند.

خط ته خط نامه ها رو از حفظ بود.خودش هم نمیدونست چرا هنوز این موجود رو اینقدر دوست داره؟تا سر حد پرستش،اگر از خدا خجالت نمیکشید به روی پاهای معشوقش سجده میکرد و اونو قبله و دین و ایمان خودش می دونست.

صدای تیک تاک ساعت رو میزی فکر پسرک رو به عقب برگردوند،به دوران خوشی که با محبوب خودش رازو نیاز میکرد،به دورانی که اون مجنون بودومحبوبش لیلی.

چی شد؟چرا یکدفعه همه چیز عوض شد؟مگه من چی کار کرده بودم؟صدای تلخ و اندوه بار گریه پسرک تمام اتاق رو پر کرده بود،حالا دیگه در و دیوار هم با دل پسرک همنوا شده بودند و فقط زار میزدند.

پسرک گل های رز رو از لابه لای دفتر بیرون کشید و به عکس دخترک زل زد،محبوب من،معبود من؛معشوق من، هنوز هم باور نمیکنم من و ول کردی و به این دل بیچاره و دربه در من پشت پا زدی؛فکر نکن که من می تونم مثل تو ؛تو رو فراموش کنم؛نه؛؛؛؛؛؛؛؛من تا ابد با تو میمونم،تا همیشه،اگر چه توواقعییت به تو نرسیدم؛ولی تو رویا تو مال منی؛فقط مال خودم ، هیچ گس حتی حق نگاه کردن به تو رو نداره.....صدای پسرک رفته رفته خاموش شد و با گریه در رویای محبوبش غرق شد......

 

.و حالا ماه ها از اون روزی که محبوب دوست عزیز من اونو ول کرد و رفت میگزره ولی هنوز هم اون یک ولن تینای واقعیه.

بله چرا که نه؟...دوست عزیزم سوال  نا مربوطی بود که گفتی:آخه چرا ...ها هم عاشق میشن؟

عشق هدیه خدا به موجوداتشه،تو هم بندهء همون خدایی و عاشقی حق مسلم توٍ ،شکست همیشه پایه پیروزیه ،پس الهه پاکی . صداقت ؛همیشه عاشق و خوب باقی بمون ؛هر چند که می خوای همیشه با ظاهرت ثابت کنی که خوب نیستی ؛ولی حقیقت اینه که تو  یه فرشتهء مهربونی... همیشه موفق باشی دوست عزیز من.

                   با آرزوی روزی که خوشبختی رو از تو چشمات بخونم.

 

                 >>>>>>>>>>>>>>> سارا<<<<<<<<<<<<<<<<

 

اگر خیلی نوشتنم ضعیف بود معذرت میخوام دوستان من.

               روز گار به کامتان باد شیرین شیرین.

+نوشته شده در چهارشنبه 17 اسفند1384ساعت0:9 AMتوسط سارا | |

                            

اگر بوسه ها اب باشند,

                                                    من به تو دریا رو می دم...

                                         اگر در اغوش گرفتن ها مثل درخت باشن,

                                                   من به تو جنگل رو می دم...

                                                   اگر دوستی به سیاره است,

                                                 من به تو کهکشان رو می دم...

                                                         اگر عشق زندگیه,

                                                 من مال خودم رو بهت می دم...

                                           اگر می تونستم چیزی باشم تو این دنیا,

                                  عشقی می شدم که قلب تو رو به مال من پیوند کنه...

 


                                    

                                                                                                                 

     بهت نمی گم دوست دارم...ولی قسم می خورم دوست دارم...

         بهت نمی گم هر چی بخوای بهت می دم...چون همه چیزم تویی...

         نمی خوام خوابت رو ببینم...چون خیال تو خوشتر از خوابه...

         اگه یه روز چشمات پر اشک شدو دنبال شانه ای گشتی تا گریه کنی...

         منو صدا کن...قول می دم اشکاتو پاک کنم و منم باهات گریه کنم...

         اگه دنبال مجسم ی سکوتی گشتی تا سرش داد بزنی...

         منو صدا کن...قول می دم ساکت بمونم...

         اگه دنبال خرابه ای گشتی تا نفرتت رو تو اون خالی کنی...

         منو صدا کن...قلبم تنها خرابه ی وجود توست...

         اگه یه روز من صدات کردم که بهت نیاز دارم...نگو کجایی...

         فقط یه لحظه چشمات رو ببند و به من کفر کن...فقط همین...

         می دونم که اینم زیاده...پس اینم ازت نمی خوام...

 

                 >>>>>>>>>>>>>>>>>>سارا<<<<<<<<<<<<<<<<<<

+نوشته شده در سه شنبه 16 اسفند1384ساعت3:4 AMتوسط سارا | |

 

 

امیدوارم خوشتون بیاد...

 

+نوشته شده در یکشنبه 14 اسفند1384ساعت3:59 AMتوسط سارا | |

اینم شعری که من خیلی دوستش دارم ولی نمیدونم که شاعرش کیه؟ اگه شما میدونین به من بگید لطفآ ممنون........سارا..........

کوچه ای بود میان من و او

کوچه ای فاصله بود

کوچه ای غرف سکوت

کوچه بی حوصله بود

صبح یک روز بهار

شبحی آبی رنگ

از دل کوچه گذشت

از تن سرد درختان بلوط

از نگاهی مبهوت

با سلامی کوتاه،

دست بر شانهُ من زد که:

                             بیا

.

+نوشته شده در شنبه 13 اسفند1384ساعت1:41 AMتوسط سارا | |

سلام:

میخوام امروز بازم از خودم براتون بگم، آخه نیست خیلی منو دوست دارین میخوام از برکات وجودی من لذت ببرید.

امروز یعنی جمعه 84/12/12 من لطف دوستانم شامل حالم شد و ساعت 7:36 صبح اجازه مرخصی صادر شد و رفتم خوابیدم.خواب که چه عرض کنم عذاب بود ، چرا؟ حالا میگم: تو خواب ناز بودم و داشتم خواب مبارک و میمون ... میدیدم که یهو تلفن زنگ زد(8:23 am): بله؟ : الو سلام خانوم ، سلام بفرمایید ، ببخشید خانوم به اقای کاظمی بفرمایید چکشون میکنم!!!!!!!!!!!! منو بگی اصابم قاطی کرد گفتم: آقا شما با کی کار دارین؟ گفتش با آقای کاظمی ، جناب اشتباه گرفتید..............گوشیو گذاشتم و دو باره لالا ........(9:5am) بازم زنگ تلفن:::::::::: بله؟ سلام آبجی!!!!!!!!!!!(بسم لله خدایا این دیگه کیه؟) علیک سلام بفرمایین.... نه آبجی ممنون تنهایی مزاحمت نمیشیم . خوبی که آبجی؟(مرتیکه پررو!!! این کیه؟ )اقا کجا رو گرفتین؟ منزل قره گوزلو بابا اشتباه گرفتی حاجی.....ااااااا مگه تو خانوم جعفر نیستی آبجی؟نه عزیز من ،من مجردم....اِ اِ اِ اِ...زنیکهُ بی چشم و رو جفری یه چیزایی میگفت ها..ای بر هرچی زن هوس بازه لعنت...بابا آبجی از خر شیطون بیا بایین...اگه دلت واسه جعفر نمی سوزه حداقل واسه اون بچه ای که تو راهِ بسوزه...آبجی،،به جون جفری نباشه به جون خووت(خودت) من صلاحتونو میخام......بله عرضم به حظور شما همونجا بود که 2ريالالیِِِِ کج من اوفتاد که قضیه سر کاریه..منم که سرم درد میکنه واسه این کارا..کم نیووردم و شروع کردم به جواب دادن::::::::::::::::::::: آهان پس بگو اون لات بی سرو پا از چی میترسه..نه داداش بهش بگو تا ريالِ آخرشو از حلقومش میکشم بیرون، نگران بچه هم نباشه میدم به خودش تا جونش دراد. جاتون خالی یارو فکر کرده بود مثه دفه اول فطع میکنم، یکی اون میگفت 4تا من خلاصه ساعت 10بود که یارو تسلیم شد و گفت:اصلآ میدونی چیه آبجی همون بهتر که این بیچاره ازت طلاق بگیره...اگه من باشم ها اکه شده خونمو میفروشم و پولتو میدم و خلاص...من مرده بودم از خنده: آره بهش بگو اگه مهرمو کامل نده یک پدری ازش درارم که حظ کنه..طفلکی فک کرده بود من کم میارم آخه بنده خدا ضایع شد...خلاصه ساعت 11 پسر خالم زنگ زد و خودشو لو داد و فهمیدم که همهُ این کارا زیر سر خودشو دوستاش بوده. بعد هم با خیال راحت خوابیدم تا الان(3:50pm).....................>چه خواب شیرینی هم دیدم..خواب!!!!!!!!!!!!!اصلآ به توچه من خواب کیو دیدم...روز خوش.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>سارا<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

+نوشته شده در جمعه 12 اسفند1384ساعت6:47 PMتوسط سارا | |

mam0olan adam az chizaii ke kh0oshesh miad d0ost dare ke d0ostasham az 0on lazat bebaran. man ke akhlagham ine sho0ma cheto00o0oo00or?.....d0oset0on daram 

khaeyli r0omantice na?ghabelet0oo0o0o0no0o0 nadare

 

+نوشته شده در چهارشنبه 10 اسفند1384ساعت6:36 PMتوسط سارا | |

 

در حوالي بساط شيطان

 ديروز شيطان را ديدم. در حوالي ميدان بساطش را پهن كرده بود؛ فريب مي‌فروخت. مردم دورش جمع شده‌بودند،‌هياهو مي‌كردند و هول مي‌زدند و بيشتر مي‌خواستند.
توي بساطش همه چیز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خيانت،‌جاه‌طلبي و ... هر كس چيزي مي‌خريد و در ازايش چيزي مي‌داد. بعضي‌ها تكه‌اي از قلبشان را مي‌دادند و بعضي‌پاره‌اي از روحشان را. بعضي‌ها ايمانشان را مي‌دادند و بعضي آزادگيشان را .شيطان مي‌خنديد و دهانش بوي گند جهنم مي‌داد. حالم را به هم مي‌زد. دلم مي‌خواست همه نفرتم را توي صورتش تف كنم. انگار ذهنم را خواند. موذيانه خنديد و گفت: من كاري با كسي ندارم،‌فقط گوشه‌اي بساطم را پهن كرده‌ام و آرام نجوا مي‌كنم. نه قيل و قال مي‌كنم و نه كسي را مجبور مي‌كنم چيزي از من بخرد. مي‌بيني! آدم‌ها خودشان دور من جمع شده‌اند
.
جوابش را ندادم. آن وقت سرش را نزديك‌تر آورد و گفت‌: البته تو با اينها فرق مي‌كني.تو زيركي و مومن. زيركي و ايمان، آدم را نجات مي‌دهد. اينها ساده‌اند و گرسنه. به جاي هر چيزي فريب مي‌خورند. از شيطان بدم مي‌آمد. اما حرف‌هايش شيرين بود. گذاشتم كه حرف بزند و او هي گفت و گفت و گفت
.
ساعت‌ها كنار بساطش نشستم تا اين كه چشمم به جعبه‌عبادت افتاد كه لا به لاي چيز‌هاي ديگر بود. دور از چشم شيطان آن را برداشتم و توي جيبم گذاشتم
.
با خودم گفتم: بگذار يك بار هم شده كسي، چيزي از شيطان بدزدد. بگذار يك بار هم او فريب بخورد
.
به خانه آمدم و در كوچك جعبه عبادت را باز كردم. توي آن اما جز غرور چيزي نبود. جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور توي اتاق ريخت. فريب خورده بودم، فريب. دستم را روي قلبم گذاشتم،‌نبود! فهميدم كه آن را كنار بساط شيطان جا گذاشته‌ام
.
تمام راه را دويدم. تمام راه لعنتش كردم. تمام راه خدا خدا كردم. مي‌خواستم يقه اش را بگيرم. عبادت دروغي‌اش را توي سرش بكوبم و قلبم را پس بگيرم. به ميدان رسيدم، شيطان اما نبود.آن وقت نشستم و هاي هاي گريه كردم. اشك‌هايم كه تمام شد،‌بلند شدم. بلند شدم تا بي‌دلي‌ام را با خود ببرم كه صدايي شنيدم، صداي قلبم را. و همان‌جا بي‌اختيار به سجده افتادم و زمين را بوسيدم. به شكرانه قلبي كه پيدا شده بود .

 


آقایون بخونند

نامه قبل از ازدواج : از همان نگاه اول چنان در قلبم نفوذ کردی که با هیچ ابزاری

نتوانستم تو را از قلبم بیرون بکشم و چنان آتشی در قلبم افروختی

که با یک سد آب هم نمیشد این آتش را خاموش کرد.

این قلب من که بزور می طپید با دیدن روی زیبایت چنان به طپش افتاد که گوی سال ها

از طپیدن جا مانده به یکباره بیدار شده است. نمیدانم چرا هر وقت تو را میبینم

زبانم ترمز میکند و بدنم همچون بید به لرزه میافتد؟

نامه بعد از ازدواج : از همان نگاه اول باید حدس میزدم

که با چه موجود خطرناکی میخوام ازدواج کنم.

عشقی که بین ما بود گرمی اش به اندازه نور شمع هم نبود فقط الکی میسوزوند.

من اون روزا به بیماری طپش قلب مبتلا بودم

ولی از رو سادگی فکر میکردم از عشق تو قلبم تند تند میزنه.

تازه لرزش تنم هم بخاطر دیدن چهره ترسناک تو بود.

از بچه گی هم که لکنت زبان داشتم نتونستم حرف دلمو برات بگم.

حیف حیف که خیلی دیر شده

 

 

چه عشقولانه

 

+نوشته شده در سه شنبه 9 اسفند1384ساعت8:54 PMتوسط سارا | |

سلام گل های مهربونم:

الان دقیقآ ساعت ۲:۳۰بعد از ظهر سه شنبس.منم یهو طبع لطیفو شعر گونم گل کردو گفتن شما ها بی نصیب نمونید

میگن شب قشنگه منم میگم بر منکرش لعنت من عاشق شب و شعرم  وقتی تو یه شب مهتابی قدم میزنم ناخوداگاه این شعر فریدون مشیری یادم میاد:

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم               همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم                       شدم آن عاشق دیوانه که بودم............

شب.....واقعآ راز های زیادی توش هست...زیباست...خیره کنندس ...عاشق کشه....و.....

دوست جونام دوستون دارم........ 

+نوشته شده در سه شنبه 9 اسفند1384ساعت2:34 PMتوسط سارا | |