به به .... به به....

سلام...چطورین؟      

اگر از احوالات من میپرسین که باید بگم:

خوب خوب خوبم(اروا دلم  راست میگم...لطفا باور بفرمایید)

فقط یه کمی سقف دهنم سوخته...یه طاول هم زده که از برکات باقالیه.

تابستون خوش گذشت؟

آقا خوش بحالتون که تابستونتون رو با خیال راحت پشت سر گذاشتید...من که هنوز تابستونی ندیدم.

خوب بیخیال بریم سر ماجراهای ما::::::::::::::::::> 

ماجرا های من جون و ساناز جون.

دیشب...روی open:

سانازی:سارا خیلی وقته نقاشی نکشیدم....دلم میخواد الان وسایلم اینجا بود میشستم و طراحی میکردم.

من جون:

واااااااااااااااااااااااااااای ساناز... من که میخوام تابستون بازم تابلو بکشم....دلت بسوزه...

سانازی:

ببخشید میشه بگی تابستون کیه؟ الان دیگه ماه اخرشیم ها

من جون :

پریشب ساعت 7:15 روی همونopen هر دو روبروی هم نشستیم:

سانازی همراه با یک لیوان چای:

کاش الان دربند یا درکه بودیم...روی یه تخت میشستیم و چای میخوردیم و قلیون میکشیدیم

من جون:

سانازی...پا شو بریم تجریش همون سفره خونه همیشگی که پاتوق ماهاس...اونجا هم تخت داره هم چای

هم قلیون

سانازی:

تو مگه هی نمیگی درس دارم؟ درس نداری؟

من جون:

مردم با این درسا...شب کارام رو انجام میم پاشو بریم...

سانازی:

حتما میای؟ من رو که سر کار نذاشتی ؟

من جون:

من و این حرفا(نه اصلا و ابدا...اروای دلم)

خلاصه عارضم به حظور مبارک که تا حاظر شدیم و کمی و البته خیلی کم... خیلی خیلی کم...خیلی خیلی خیلی خیلی کم به خودمون رسیدیم و صورت مبارک رو صفایی دادیم و یه کفش پاشنه 7 سانت پوشیدیم و بزن بریم شد ساعت 8

ماشین سوار شدیم و رفتیم تجریش و با کمال احترام دیدیم  سفره خونه تعطیله...اینقدر خوشحال شدیم که همون تو تاکسی گل از گلمون باز شد.

من جون نابغه هم اون فکر خلاقش رو به کار انداخت و به این نتیجه رسید که دربند بهترین مکان برای دو انسان خوشکل و خوشبر و رو و بی حوصلس.

با هزار و بیست و یک بدبختی تاکسی گیر آوردیم و رفتیم دربند و همون پاتوق همیشگی: رستوران و چای خونه جوانان.

رفتیم طبقه بالا و نشستیم و سفارش چای و قلیون و میلک شیک آناناس دادیم و جاتون خالی که دو فروند ناخاله(واحد جدید انسانهای خوش تیپ) اونم از اون نوع ناخاله هایی که تو کوه با کفش پاشنه بلند میان....جاتون خالی و خودم به جاتون کلی بهمون خوش گذشت و کلی خندیدیم و تا 10:30 اونجا بودیم.

برگشتن هم هیچ خر محترمی جهت مسافر کشی و رسوندن ما به خونه پیدا نشد

به جان تک فرزند به دنیا نیومدم قسم که تمام مسیر دربند تا سر تندیس رو پیاده با اون کفشای مزخرف اومدیم و بالاخره رسیدیم تجریش....به همون سیبیل های تازه سر از روزنه بیرون زدت قسم که 45 دقیقه الاف موندیم تا تاکسی گیرمون اومد...ینی همه نوع ماشینی گیرمون اومد الا تاکسی...ما هم که ماشالله پاستوریزززززززززززززه.

خلاصه  بانک های به درک واصل شده هم که همه خراب شدند و در کیف های محترم ما فقط 2000 میتونستید پیدا کنید.

ولی با همه اینا ما با کمال هرچه پرو تری رفتیم و حسابی هم بهمون خوش گذشت و بر تینت بد اونی که فک میکنه این خوشی از تو دماغمون درومده درود و صلوات.

ریز نوشت:

1.خاک بر سر اونی که ماشین نداره و پا میشه خودش رو جزو ادما حساب میکنه میره دربند...همینه که تا 12:20 نمیرسی خونه.

2. یه لطفی کنید و مشخص کنید که میخواین تنها برید دربند یا با دوست دختر و دوست پسراتون(استغرفرالله زبونتون رو گار بگیربید...اسم این اجنوی های مذکر رو اینجا نیارین) به هر حال با هر کدوم که میرید لطف کنید بگید یا ماشین داشته باشه یا نمیاین.

3 . از دیروز صبح تا الان که 11:۳۰ صبحه نخوابیدم.... میدونم که نوشتم سر شار از چرندیات و محملات شده...به بزرگی خودم اجازه میدم بخونیدشون.

4. یکی از دوست جون هام به اسم آقا محمدرضا از من خواسته که در وبلاگم یک بازی بدارم  در رابطه با تحقق یافتن خواب ها در دنیای واقعی....چشم محمدرضای عزیز در پست بعدی حتما این کار رو میکنم.

5. من اگه الان خوابم بیاد کی رو باید ببینم؟

 ۶.سرم خیلی میخاره...راه حل خوبی براش سراغ ندارین؟