اینقدر گریه کردم که پلک هام از همدیگه باز نمیشه...
آخه این چه وضعشه؟!
این چه برنامه ایه که سر ما بدبختای موش آزمایشگاهی پیاده میکنند؟!
بخون...بخون...بخون...روز اعلام نتایج با رتبه خوب مجاز شو...کلی نذر و نیاز کن ...خودت رو به در و دیوار و زمین و آسمون بکوب...
با هزار مکافات انتخاب رشته کن...
۱ ماه استرس و دلهره داشته باش و خودت رو بکش...
بعد که با دستای لرزون و زبون پر از دعا و چشمایی که هر لحظه میخوان همه جونشون رو بالا بیارن میری مشخصات و شماره کارت و کوفت و زهر مار و مرگ رو میدی...میبینی با خط قرمز نوشته:
مردود
آخه خدایا...قربون بزرگی و مرامت برم من چرا؟
من که اینهمه امید داشتم...حتی وسایلم رو حاظر کرده بودم که برم ثبت نام کنم...
باورتون نمیشه از ظهر تا حالا تو شوکم..همش فکر میکنم...مگه تراز من چش بود که اینجوری شد؟
پارسال دوستم ۵۰۰تا از من بیشتر بود دانشگاه شریعتی قبول شد...بعد من....
